Bu gece bu yazıyı yazmak için o kadar sabırsızlandım ki …

Zaman zaman başımdan geçen bir olayı anlattım Kişiselizm kategorisinde,kimi zaman bir olayı eleştirdim Eleştirisk kategorisinde,bazen kendimde tasarımlar yaptım sizinle paylaştım,bazen de en hüzünlü anlarımda sizinle güzel müzikler paylaştım.Sahte ve yapmacık hiç bir şeye yer yoktu Tozbulutu dünyasında. Kimine göre basit geldi yazdıklarım , kimi de imrenerek baktı belki de . Birileri hep kıskandı, ailem,arkadaşlarım ve en önemlisi sevgilim bana hep destek çıktı. Hayatımı sadelikten yana düzenlediğim şu günlerde eksik kalmamasını istediğim blogumu da ona göre şekillendirmek istedim. Hayata sıfırdan bir sayfa açışımın 9. günü bugün. Beyaz sayfalara bastıra bastıra yazdığımız o hayatın kaderini elbet silemedik belki fakat o defteri yakalı çok oldu. Üstünde yine benim adım yazılı olan altında Tozbulutumun bulunduğu yeni ve sonsuz bir defter açıldı önüme. Yazmaya başlamaktan ilk defa korktuğumu hissettim. Bir daha boş cümlelerle karalanmasını istemediğim ilk satırlarımı yazıyorum.

Bu yolda önüme onlarca engel çıktı , kimi fazlasıyla yordu,kimi hırslanmama neden oldu. Ama her zaman bilinir ki doğru yolun çekilen acısı boldur ve ben pes etmeyeceğime dair kendime çoktan söz verdim. Her yeni gün benim için bir hayat demek ve her hayat titizlikle yaşanması gereken bir gerçektir. Yanınızda kimse yoksa eğer size yol göstermeye çalışan da olmayacaktır. Etrafınızda çok kişi varsa eğer yol gösteren ve akıl veren onlarca kişi olacaktır.Siz bildiğiniz gibi yapın.

Hayatta yaşadığınız anların değerini bilmenizi temenni ediyorum. Mutluluklarımızı,hüzünlerimizi,acılarımızı,gençliğimizi ve yaşlılığımızı kısacık bir ömre sığdırıyoruz biz. Zaman ise hızla akıp gidiyor bu dere yatağının içinden. Altta çakıllar var bizi aşındıran fakat üstümüzde de bir gökyüzü var ufkumuzu açan. Eğer okuduysanız çok teşekkürler …

Bir önceki yazımız olan 700. Gün Anısına başlıklı makalemizde aşk, aşk nedir ve bir aşk hikayesi hakkında bilgiler verilmektedir.



Etiketler:, , , , ,